Birkaç gün geçmişti ki, hâdise üzerinden,

O kadın birgün gelip, kapıyı çaldı birden.

Dedi ki: “Ben falanca, kadınım, beni dinle,

Bil ki ben, evlenmeye, râzı oldum seninle.”

O anda o kimseye, erişti bir hidâyet,

Kadınla görüşmeyip, teklifini etti ret.

Düşündü ki: “Bir kişi, severse birisini,

Mâdem ki kavuşuyor, çok söylerse ismini.

Öyleyse insanlarla, uğraşmağa ne gerek,

Rabbime kavuşurum, ismini söyleyerek.”

O günden itibaren, o kişi gündüz gece,

“Allahın zikri” ile, velî oldu böylece.